Graag eerlijke mening

oh wat herken ik dit, zit precies in hetzelfde schuitje, bij ons was deze zwangerschap ook niet gepland, en financieel en ruimte moeten we ook erg creatief te werk gaan. gelukkig vinden mijn ouders het wel leuk en kunnen ze oppassen als ik ga werken dat scheelt een heleboel. maar heb er soms echt slapeloze nachten van. maar vroegen hadden de mensen ook niet zoveel en ik denk als we genoeg liefde en zorg geven komt het wel goed.

Ik denk dat jullie het wel redden.. ik zelf zit nog op school woon klein had ook geen kamer meer vrij dus de kleine ligt bij mij op de kamer.. maar afgezien van dat allemaal komen mijn kinderen echt niks te kort

hoi Lida,

voorbehoedsmiddelen gebruiken we id niet. de gyn heeft tegen ons gezegd dat de kans zoooooo klein was op een spontane zwangerschap dat we het risico eigenlijk gewoon namen. stom miss maar alle spontane zwangerschap zijn uitgelopen op niets. dus ik had echt zoiets van, ach ik wordt toch niet zwanger, spontaan dan he. De tweeling is via IUI geboren.
en wat betreft het onderwerp, tja er zijn genoeg mensen die het voor zich houden maar waarom, ik kan jullie adviezen goed gebruiken nu en vind dat dat gewoon moet kunnen. Mensen die er niet tegen kunnen lezen het toch gewoon niet. daar zijn deze sites toch voor.
Jullie hebben me erg geholpen met de antwoorden en dat vin dik erg fijn.

Mijn beslissing is in elk geval al duidelijk. Hij of zij is zeer welkom.

Moeilijk.
Maar ik ben bang dat abrotus geen oplossing is, misschien voor nu en de komende tijd maar op langer termijn?
Een financiele situatie kan altijd veranderen, je kan er op vooruitgaan of op achteruitgaan maar verandering is altijd mogelijk.
Een abortus kan je nooit meer veranderen, het is wat het is.
Je geeft duidelijk aan dat je het zelf niet wilt, stel dat je het nu wel zou doen dan ben ik bang dat er een kans is dat dit vroeg of laat tussen jou en je partner in komt te staan met alle gevolgen van dien.
Persoonlijk vindt ik het schokerend dat een vk over abrotus begint, er zijn nog zoveel andere dingen waar naar gekeken kan worden. Als jij en je man er samen voor gaan en ook duidelijk afspraken maken met de oppas moet het goed kunnen komen. Waar 2 monden gevoed kunnen worden kan een 3e ook.
En niet alle 2lingen zijn even close, het kan heel goed wezen dat de 3e er ook echt bij hoort en niet buiten de boot valt.
Ik wens je hoe dan ook heel veel sterkte en wijsheid toe en hoop dat jullie er samen uitkomen.

Ik snap echt dat mensen op een gegeven moment voor abortus kiezen. (voor mensen die geen kinderen kunnen krijgen misschien niet te snappen) Maar een abortus hoeft niet per se te betekenen dat je er spijt van krijgt. Er zijn genoeg mensen die volledig achter hun keuze staan en daar geen last mee krijgen in de toekomst. Heel veel succes met je beslissing, lijkt me heel lastig. MAar als je twijfelt.... niet doen!

Ik zou geen abortus doen, je gaat hier spijt van krijgen. Vooral omdat je nu weet hoe mooi het hebben van kinderen kan zijn. Enne waarom zou de kleine alleen staan, als het straks een meisje is zal zij waarschijnlijk meer met het meisje van de tweeling spelen. Of bij een jongen met de jongen van de tweeling.

Waar er 4 personen kunnen eten kunnen er ook 5 eten en drinken. Plus je hebt alles al van de tweeling dus je kunt dan toch gewoon doorschuiven? Een derde kindje hoeft niet duur te zijn!

Je kunt ook je kind naar het KDV brengen je krijgt ongeveer 2/3 e terug van de belasting.

Ik werk zelf 32 uur en mijn man 40 uur en we hebben 2 pubers en 1 peuter in huis. Financieel is het moeilijk maar de pubers weten ook dat ze straks hun eigne rijbewijs moeten betalen en ook straks hun eigen kleding. Dan zoeken ze zich maar een bijbaan als ze 14/15 zijn.

Succes met je beslissing! Het is een gevoelskwestie en de allermoeilijkste beslissing ever!

Volg hierbij je hart, de rest komt goed. Ik ben op hele jonge leeftijd zwanger geraakt en toen een abortus gehad. Dit achtervolgt me nu nog. Het was toen het beste omdat ik helemaal niets had maar nu nog altijd zit dat kindje in mijn hart, nu nog staat de echo op de kast bij me thuis en denk ik er iedere dag aan. Ik begrijp dat deze keuze moeilijk is maar volg echt je gevoel!!!

je hebt al een zoon en een dochter, dus kleertjes voor beide geslachten zat denk ik, ook heel veel andere spullen kun je weer gebruiken. een paar maanden na de bevalling kun ej de tweeling zindelijk proberen te maken. Ik zou het zelf ook niet over m'n hart krijgen meid, dus ik probeer het ook alleen maar van de positieve kantte zien nu.

Een kind heeft geen eigen ruimte nodig. Maar alleen liefde ald je het genoeg liefde kan bieden is het toch prima. Ok het zal heeeeeeel druk worden. Onze kids zijn even oud, maar wanneer je een beetje creatief bent bedenk je eel een oplossing. En doe aub niet iets tegen je zin in want daar ga je spijt van krijgen cx

het komt vast goed! ik vind abortus pleegen echt niet kunnen!

Je komt er wel uit! Wij wonen met 2 kids op totaal 60 m2. heel klein maar ozo gezellig. succes meis

daarom is het ook zo moeilijk maar denk dat ik diep in men hart wel weet wat het gaat worden.
ook al is het kindje dan onverwachts maar het is en blijft een kindje wat je zou vermoorden ookal is het nog niet helemaal een mensje. Het is wel MIJN kindje wat groeit in mijn buik. Het zal moeilijk worden maar overal is wel een oplossing voor en we moeten dan maar zien hoe we eruit komen en id hebben we ook nog even de tijd en is het natuurlijk nog pril dus tijd zat.

ooit moet nooit zijn

Risico is er altijd. Ik heb voor deze relatie 10 jaar lang te horen gekregen dat lkinderen krijgen er voor mij niet in zat. 10 jaar lang onderzoeken en 10 jaar lang geen hoop. Mijn huwelijk strande, en toen ik met edwin ging was ik in 2 maanden spontaan zwanger. Een wonder mischien... maar nu Niels er ook is heb ik 2 wonders.
Meisje je heb maar 1 kans na de abortus is het over. Eenmaal die stap en je kan ooit meer terug

mijn ouders zijn ook al op leeftijd en weet dus niet of hun straks ook op 3 kids willen passen. dat is geen reden voor abortus dat weet ik wel maar het komt er wel weer bij. na mijn ouderschapsverlof ga ik 20 uur werken en verdien dus nog minder. heb id een risico genomen maar er was mij verteld dat de kans op een spontane zwangerschaps bijna nihil was.

Ik wil er wel even bij toevoegen als een kindje zwaar gehandicapt zou zijn en geen leven zou hebben abortus evt uitgevoerd zou mogen worden en zelfs dan sta ik er niet 100 % achter. Ik wil hiermee geen discussie mee uitlokken!!!

Als het financieel en qua ruimte niet kan, en je wilt geen abortus, dan kun je altijd nog kiezen om je kindje te laten adopteren. Er zijn mensen die geen kindje kunnen krijgen en er erg blij mee zouden zijn. Wie weet, kun je die optie proberen uit te zoeken. Volgens mij is abortus psychisch ook zwaarder dan adoptie.

Je kunt ook kijken waar je kunt bezuinigen in je huishouden. Bv. een auto weg of een 2ehands autootje aanschaffen, voortaan bij de lidl/aldi kunnen gaan shoppen. Qua ruimte weet ik niet hoe je huis is ingedeeld, maar is er ergens een plek waar je een room divider in kunt aanbrengen, zodat je toch enigszins een extra kamertje kunt creëren? Bv als jullie een grote slaapkamer hebben.

Ik zou zelf abortus niet over mijn hart kunnen krijgen, ik heb dan ook het gevoel dat ik mijn kind vermoord. Bij adoptie geef je je kind nog een kans, het zal wel moeilijk zijn afstand te doen van je kind dat je 9maanden gedragen hebt.

Het is een moeilijke keuze waar jullie voor staan. Ik wens jullie alle wijsheid toe en hopelijk komen jullie tot een oplossing waar jullie beiden blij mee zijn.

In mijn ogen is het moord. Zoals je zelf al zegt klopt het hartje en is het al een klein ienieminie wezentje. Ik zou het niet over mn hart kunnen verkrijgen. Na de geboorte van Niels ( nu 3 mnd oud) is mij al verteld dat ik onder geen deding meer zwanger mag raken ivm mijn gezondheid. De kans dat of ik of de baby of zelfs allebij overlijden is groot. De optie is dan een gedwongen abortus, Bij het idee branden de tranen al in mijn ogen. Meid je heb een risico genomen en nu moet je de gevolgen dragen.
Denk er heel goed over na. Heel veel succes meid ik denk aan je

Ik denk dat je je hart moet volgen. Hoe moeilijk het soms financieel ook is, vaak is er wel een mouw aan te passen. En er zijn veel tweelingen met een broertje of zusje die niet alleen staan dus daar zou ik persoonlijk niet te bang voor zijn.
Qua ruimte niet op een gemakkelijke manier iets aan te passen? Bij ons slaapt de baby het eerste half jaar op onze kamer in een wiegje, misschien geeft dat je ruimte om rustig naar mogelijkheden en onmogelijkheden te kijken?

Ik denk dat je diep in je hart de keuze wel gemaakt hebt, en natuurlijk ben je bang, dat is denk ik iedereen die ongepland ineens zwanger is. Volg je gevoel en ik wens je veel wijsheid!

Of wat moeilijk maar ik geloof dat er altijd een oplossing komt. Ik zou heeeeel hard huilen als ik weer zwanger zou worden om dezelfde redenen als jij beschrijft. Ik zou alleen nooit een abortus plegen omdat ik mijn hele leven er mee bezig zou blijven, me schuldig voelen, altijd stil staan bij wat geboortedatum had moeten zijn enzovoort. Denk dat een abortus mij erg ongelukkig zou maken... Er zijn zoveel mensen die meer dan 2 kindjes aan kunnen dus waarom jij/ik dan niet.... Zo zou ik denken